|
|
|
|
||||||||||||||||||||
|
طراحی صنعتی، از الف تا يا: اميليو آمباسز بخش سوم ترجمه و تنظيم از بهاره جلالزاده
اشاره: در اين صفحه، به تدريج ترجمهی كتاب «طراحی صنعتی، از الف تا يا»* نوشتهی شارلوت و پيتر فيل** ارائه و كامل میشود. در شمارهی 89، مقدمهی كتاب منتشر شد و به تدريج مدخلهای نمايهی اين كتاب مرور میشوند.
اميليو آمباسز (Emilio Ambasz) متولد 1943 در رزيزتنچيا (آرژانتين)
اميليو آمباسز در دانشگاه پرينستون معماری خواند، در دبيرستان طراحی گشتالت شهر اولم به مدت يك سال تدريس كرد و دورهی دكترای خود را تا سال 1969 در پرينستون گذراند. در سال 1967 مؤسسهی مطالعات معماری و شهرسازی آوانگارد را در نيويورك بنيانگذاری كرد. از سال 1970 تا 1976 متصدی طراحی موزه در موزهی هنرهای مدرن نيويورك بود. جايی كه در 1972 نمايشگاه گروند بريكينگِ «ايتاليا: منظرهی بومی جديد، موفقيت و مشكلات طراحان ايتاليا» را سازماندهی كرد. او كمكم در نيويورك استوديويی برای خود تأسيس كرد با نام «اميليو آمباسز و همكاران» (در سال 1977)و بعدتر، در سال 1981، گروه طراحی اميليو آمباسز را. در بين سالهای 1981و 1985، وی رئيس اتحاديهی معماران آمريكا بود و همزمان در دانشگاه پرينستون و ديگر دانشگاههای آمريكا مشغول به تدريس بود. در همين زمان كه به واسطهی تدريس و نگارش طراحی (ديزاين) تحسين میشد، برای طراحی چندين چراغ روشنايی و صندلی خارقالعادهاش تشويق شد، مثلا طراحی سيستم صندلیيی بسيار موفق «ورتبرا» (1977) با همكاری جيانكارلو پيرتی و دستهيی از طرحهای روشنايی لوگوتيك (1981). پروژههای معماری او مشتمل است بر مركز تحقيقات و برنامهريزی كامپيوتر كاربردی (در لاسپرومساس، مكزيك، 1975)، موزهی هنر گرند رپيدز (در ميشيگان، 1975)، موزهی هنرهای بومی آمريكا (در نيويورك، 1980)، باغ هنرستان هنرهای زيبای سان آنتونی بوتانيكال (در تگزاس، 1982). آمباسز همچنين اولين جايزه و مدال طلای رقابت اصلی طراحی اكسپو 1992 را در سويل بهدست آورده است. وی از سال 1980 مدير مشاور طراحی كمپانی كومينس موتور بوده است. او همچنين جوايز زيادی برای طرحهای چراغ و صندلی خود دريافت كرده است. چراغهای «پلیفموس» (1985) هم برای جايزهی كوپاسو اورو هم جايزهی انجمن طراحان آمريكا (IDSA) انتخاب شد. صندلی «كواليس» (1991) جايزهی كوپاسو اورو را در سال 1991، و سيستم روشنايی مدولار «سوفيو» جايزهی بهترين طراحی صنعتی IDSA را به خود اختصاص داد. او مهمترين راهنمای متدشناسی آثارش را «تحقيق مبانی اوليه و نمونهيیست يا راهحلهای آزمايشی كه ميتوان آنها را ابتدا با متد عمومی و بعدا به حل عملی مسألهی خاص فرموله كرد،» میتوان در نظر گرفت. آمباسز معتقد است كه طراحی صرفا تحقق نيازهای كاربردی نيست، بلكه بايد فرمی شاعرانه برای ارضای نيازهای متافيزيكی ارائه كرد. او يادآوری میكند كه طراحان بايد بياموزند در كارهای خود گذشته را با آينده آشتی دهند و به اين ترتيب، «شكلی شاعرانه به واقعيت» ببخشند.
1- Vertebra 2- Polyphemus 3- Qualis 4- Soffio
پینوشت: تصوير روی جلد اين شمارهی فروغ برگرفته از يكی از بناهای طرح شده توسط آمباسز است به نام «خانهی آرامش روحی» كه در چهل كيلومتری سويل (اسپانيا) بر دامنهی تپههای جنگلی و در جوار رودخانه بنا شده است. برای سياحت بيشتر در بارهی اين اثر بینظير به خانهی آرامش روحی سر بزنيد. .................................... * Industrial Design A-Z ** Charlotte & Peter Fiell
|
|
