بازگشت به صفحه‌ی اول

بايگانی و خاطره‌های قديمی‌تر

فراسوي مردانه‌گی

ايليا ديانوش

ilia_dianoush [ @ ] yahoo.com

به‌سان زني

من بودم و عرق‌ريزانِ زايشِ نوزادي

_ طرحي عبوس

از چِرك‌مُردِ چهره‌اي

تنگ‌چشمانه اين آيت نغز را مي‌نگريست _

فراسوي فريفته‌گي

فروتنانه و گردن‌فراز

خود را خواندم:

"حقيرم اگر مرد بودن‌ام

مرز بودني باشد براي ميعادم،

من راه‌جامه‌ام را به قواره‌ي مردانه‌گي‌ام نبريده‌ام

من سجود مي‌برم انحناي ابرواني را

كه به اخطار فرمان‌ام مي‌دهند:

«بشو و مَايست!»

كه به راه‌ام وامي‌دارند

نه از آن باز.

بازماندن و بازگشتن؟

هيهات!"

بانگِ نوساز نوزادي ناسير و ناسيراب

به تسخير تالارِ تمثيل و

تحقير مرز موهومِ مردي‌ام‌ برخاسته شد

به‌سان زني

من بودم و شوق‌انگيزان شير دادنِ شيرخواره‌اي

é