بازگشت به صفحه‌ی اول

بايگانی و خاطره‌های قديمی‌تر

بهاری گم

رضا رشيدپور

reza_rashidpour [ @ ] foroogh.de

آن بهاری

که در کوچه‌ی دل‌تنگی من

جاری بود

و در آشفته‌گی بودن من

ساکن شد،

چمدان‌اش را بست

و در اندوه غريبی

رفت با شهريور

پشت دل‌شوره‌ی اين

پنجره باز

بی‌کسی می‌خندد

دست‌هايم خالی‌ست

خسته‌ام

پای ام‌روزم را

کفش دی‌روز يدک می‌کشد و

می‌لنگد

من در اين حجم حقيری

که اتاق است نام‌اش

عشق در

گل‌دانِ دل‌ام می‌کارم،

می‌خوابم

می‌دانم

که از هر روزنه‌ی خواب‌ام باز

وحشت کابوسی می‌رويد

صبح در آينه تکرار شدم

بی‌کسی تکرار شد

دل من می‌خواهد

پرده‌ی پنجره را پس بزند

جای دست‌های تو

اين‌جا خالی‌ست.

é